۱۳۸۹ شهریور ۲۹, دوشنبه

پرسشگری و پاسخگویی در قرآن و کلام معصومان(ع)


«فاسئلوا أهل الذکر إن کنتم لاتعلمون= اگر نمی‌دانید از اهل ذکر بپرسید.» (سوره نحل/ 43،‌ انبیاء/7)
قال رسول الله(ص):‌ «حسن السؤال نصف العلم= خوب سؤال کردن نیمی از دانش است.»(منیة المرید ص257،‌ بحار الانوار ج1 ص224)
قال رسول الله(ص): «العلم خزائن و مفاتیحه السؤال، فاسئلوا رحمکم الله فانه یؤجر أربعة؛ السائل و المتکلم و المستمع و المحب لهم= دانش گنجینه‌ای است و کلیدهای آن پرسش است، پس رحمت خدا برشما ، بپرسید که در نتیجه پرسش چهار گروه بهره‌مند می‌شوند: سؤال کننده، پاسخگو، شنونده و دوستدار آنان.» (تحف العقول، ص41، بحار الانوار، ج4، ص144)
قال علی(ع): «أیها الناس سلوني قبل أن تفقدونی= ای مردم ،‌از من بپرسید پیش از آنکه مرا از دست بدهید.»(نهج البلاغه خطبه 189)
قال علی(ع):‌«من أحسن السؤال علم و من عَلِمَ أحْسَنَ السؤال= هرکه خوب پرسش کند، دانا شود و هر که دانا شود خوب پرسش کند.»(میزان الحکمة ج 5 ص2316)
قال الصادق(ع):‌ «إنما یهلک الناس لأنهم لایسألون= همانا مردم به دلیل نپرسیدن سئوالات و نیازمندی‌های خود هلاک می‌شوند.»(الکافی ج1 ص40،‌بحار الانوار ج 1،‌ص 198)
قال الصادق(ع):«فاسأل العلماء ما جهلت و إیاک أن تسألهم تعنّتاً و تجربة = آنچه نمی‌دانی از علماء بپرس،‌اما برحذر باش از اینکه برای به لغزش انداختن و آزمایش آنها بپرسی.»(منیة المرید ص150، بحار الانوار ج1ص222)
قال الحسین(ع):‌« حوائج الناس إلیکم من نعم الله علیکم ، لاتملّوها بالمّن و الأذی= مراجعه مردم به شما برای سؤالات، خواسته‌ها و نیازمندی‌هایشان از نعمت‌های الهی بر شماست،‌با منت و اذیت نعمت الهی را ضایع نکنید.»

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر